Stęskniłam się, więc wracam kontra codzienność :)

Hej, witajcie moi kochani, mam nadzieję, że o mnie nie zapomnieliście? ;)
Tak, tak, wiem, nie było mnie tu wieki, niektórzy co jakiś czas pytali, czy u mnie wszystko w porządku.  W zasadzie tak, tylko pochłonęły mnie obowiązki życia codziennego. Bardzo dziękuję Wam za zainteresowanie i troskę :)  Powiem szczerze, że im dłużej nie pisałam, tym bardziej się od tego odsuwałam. Jednak zatęskniłam i stwierdziłam, że muszę wrócić, bo to lubię, bo brakuje mi Was, naszych konwersacji, bo jak nie teraz, to potem będzie coraz trudniej i co ważne, na mojej liście zgromadziło się wiele ciekawych tematów do podzielenia się z Wami :)
Nie pracuję zawodowo, a mam tyle zajęć, że śmiało mogę je nazwać swoją pracą z tym wyjątkiem, że nie dostaję za nią pensji. Niektórzy  za pewne myślą czasem, co ona może takiego robić w domu, jeśli  ciągle ma problemy ze zdrowiem, pewnie się nudzi i codziennie siedząc pierdzi w stołek, oszczędza się, odpoczywa. Hmmm … zdaniem moich doktorów tak powinno być, ale nie byłabym sobą, gdybym tak przez cały czas się relaksowała ;) Mój małżon i synal po powrocie do domu nieraz mówią do mnie, że się za pewne obijałam cały dzień i leniuchowałam, bo w zasadzie nie widać, żeby cos było zrobione. Myślę sobie tylko w duchu, tak jasne, a wszystko za mnie robią krasnoludki ;)

A tak pokrótce podzielę się z  Wami historią swoich codziennych rytuałów, żeby nie było, że jestem gołosłowna:

Rano lubię sobie pospać, bo nie mam obowiązku wcześnie wstawać, a gdy już się zwlokę to zabieram się najpierw za siebie, uwierzcie, że schodzi mnie to dość długo. Pomijając to co się na ogół robi, czyli mycie się, ubieranie i śniadanie jeszcze dodatkowo muszę pamiętać o pielęgnacji stomii, o zmierzeniu cukru, insulinie, naszykowaniu i zażyciu leków, których mam całą garść. Następnie sprawdzam, czego mi brakuje, zapisuję, a potem dzwonię do przychodni, zamawiam recepty i do apteki by zamówić te wszystkie medykamenty. Później mam na uwadze, że muszę odebrać recepty i jechać do apteki po leki.

No dobrze, po ogarnięciu siebie teraz pora na nasz zwierzyniec, kiedyś wam o nim napiszę, bo jest tego trochę ;) Co drugi dzień kąpię żółwia stepowego, ogarniam mu akwarium, daję jeść, następnie karmię rybki, wypuszczam na chwilę psiurę na pole. Najwięcej czasu mi schodzi przy szczurkach. Z racji tego, że w swojej klatce siurają gdzie chcą, to wszystkie półeczki, hamaki i domek muszę przemyć, przeprać i oczywiście dać im jeść. Staram się też chwilkę z nimi pobawić, ponosić, pouczyć sztuczek :)

Jak się i z tym uporam, to zabieram się za gotowanie obiadu, a że lubię mieć porządek i czysto, to staram się codziennie ogarniać dom. Nie ukrywam, że kosztuje mnie to dużo wysiłku i często robię ponad swoje siły. To wygląda mniej więcej tak jakbyście do rąk i do nóg przywiązali sobie takie cięższe odważniki i z tym dodatkowym balastem sprzątali. Wszystko mam jak z ołowiu  Myślę, że wiecie o co mi chodzi.
W między czasie na internecie opłacam rachunki i załatwiam wszystkie ważne sprawy dotyczące domu i swojego zdrowia. Dużo czytam na temat nowinek medycznych, a co jakiś czas chodzę na wizyty do moich lekarzy specjalistów i dyskutujemy na temat nowego sposobu leczenia, o którym się ostatnio dowiedziałam.
Z reguły cały dzień siedzę sama, bo mąż jest długo w pracy, natomiast syn ma już swoje życie. Dobrze, że mam te zwierzaki, bo przynajmniej sobie trochę do nich pogadam :)
No i oczywiście zapomniałabym jeszcze o praniu i prasowaniu co kilka dni, uch jak ja tego nie lubię ;)

Wieczór przelatuje szybko, oglądam swoje ulubione seriale, bądź programy, trochę pogadam z małżonem, bo zmęczony pada jak sztrucla, poczytam coś na internecie, zaglądnę na swój Fanpage na FB, a tak na marginesie zapraszam Was tam serdecznie, ostatnio postanowiłam poświęcić mu trochę czasu i codziennie wstawiać jakieś ciekawostki. Będzie mi bardzo miło jeśli polubicie mojego Fanpage :)
No i ani się nie oglądnę, a jest 1:00 w nocy.
Czas mi przelatuje przez palce, a ja tak sobie wegetuję, żyję od zastrzyku z insuliną do zastrzyku, a mam ich dziennie aż 7 i od zmiany worka stomijnego do zmiany, a robię to jeśli jest wszystko dobrze,mniej więcej co drugi dzień.
Tak pokrótce wygląda mój dzień, moje życie, moje rytuały, a żeby mi się nie nudziło, to co jakiś czas mój organizm wymyśla sobie jakieś dolegliwości. I tak leci kabarecik :)

Będę się starała jak najczęściej coś napisać i oczywiście Was odwiedzać, bo mam spore zaległości, a jestem ciekawa co tam u Was ;)
No dobrze, a teraz pora na was, jakie Wy macie swoje codzienne rytuały? Czekam na komentarze.